Nummer 4 i strikke-føljetongen:

Ei lue strikka av restgarn i PT3, pinnenr. 5 og 90 startmasker.

Kategorier: Kunst og håndverk
3 kommentarer »

Del 3 i strikke-føljetongen:

Ullvottar er ein forbruksvare!

2 par piratvottar strikket på pinnenr. 3 1/2 og eit par vottar strikket i Regia-garn på pinnenr. 3 1/2 etter oppskrift 100-27 i Gjestal-heftet no. 100.

Kategorier: Kunst og håndverk
Ingen kommentarer »

Her kjem del 2 i strikke-føljetongen:

I løpet av mitt medlemskap i hobbyklubben.no, har eg mottatt eit par handarbeidsbøker. Ei av dei er “Strikkeboka” av Gerd Fjellanger som har ei oppskrift på eit fantastisk trekantsjal på side 94. Her er resultatet:

Sjalet er strikket i Drops Alpaca med pinne nr. 3, og heklet med heklenål nr. 3

Kategorier: Kunst og håndverk
Ingen kommentarer »

Eg har strikka litt i det siste, men ikkje blogga om det, så no vil det kome ein serie med strikking. Dermed er dykk åtvara!

I vinter strikka eg ei jakke, nr. 1 frå heftet “Sisu familie 9805″ av Sandnes Uldvarefabrik. Jakka har erme i str. S og bole i str. M, då dama som ho er strikka til er lita og litt rund rundt midja . Garnet som er brukt er Sisu med pinne nr. 2 1/2 og 3.

Kategorier: Kunst og håndverk
2 kommentarer »

Show me how you do that trick
The one that makes me scream” she said
“The one that makes me laugh” she said
And threw her arms around my neck
“Show me how you do it and I promise you
I promise that I’ll run away with you
I’ll run away with you”

Måtte du minst få et dobbelt så langt liv!

Kategorier: Hjem og familie
1 kommentar »

Historia er velkjend, sjølv om ein ikkje har lest boka. Robinson strandar på ei aude øy i Sør-Amerika i heilt til han treffer Fredag som han siviliserer og blir hans trufaste tenar.

Den inneheld meir. Familien til Robinson er frå middelklasse-England på 1600-talet, men han trosser faren sitt ynskje om å bli advokat og drar til sjøs. Etter sju år, som blant anna kvit slave og plantasjeeigar, skal han hente slavar frå Afrika. Skipet forliser, og Robinson er den einaste som overlever. På ei aude øy nær Venezuela, klarer han med hjelp av få verktøy å gjenskape ein komfort han er fornøgd med. Tryggleiken endrar seg etter 15 år, då han oppdagar eit framand fotspor i sanda.

«Robinson Crusoe» reknest som ein av England sine fyrste romanar, og er inspirert av ei verkeleg hending. Skotten Selkirk var redda i 1709 etter å ha levd aleine i 4 år på ei øy utanfor Chile. Boka har fleire nivå, alt etter kva ein vektlegg. Hovudpersonen søker religiøse og filosofiske svar, i starten er han gudlaus, men etterkvart foreiner han seg med kristendomen. Øya utviklar seg frå å vere urørt av menneskehender, til å bli eit jeger- og sankarsamfunn, deretter eit jordbrukssamfunn og byrjinga til industrialisering.

Eg likar best korleis Robinson veks frå å vere ein ungdom utan retning og ansvar, til å bli ein vaksen som verdset dei små ting i livet og tek styring over sin eigen skjebne. Boka har lite action og dialogar, den blir fortalt av Robinson sjølv som eg-person i ettertid, så da han siterar dagboka si med dei same hendingane han nett har fortalt, blir det litt for repeterande og langdrygt.

Mi leseoppleving:

Kategorier: Litteratur
3 kommentarer »