Alt ein eigentleg treng å vete

Alt ein eigentleg treng å vete om korleis ein skal leve og oppføre seg
lærte ein i barnehagen.
Dette er tinga som ein kan lære:
Del alt.
Spel rettferdig.
Ikkje slå folk.
Set ting attende der du fann dei.
Rydd opp rotet.
Ikkje ta ting som ikkje er ditt.
Sei unnskyld når du sårar nokon.
Vask hendene før du et.
Skyl ned.
Frukt og kald mjølk er bra for deg.
Lev eit balansert liv;
lær noko og tenk noko
og teikn og mål og syng og dans
og leik og jobb litt kvar dag.
Ta ein lur kvar ettermiddag.
Når du går ut i verda; pass på trafikken, held kvarandre i hendene og held saman.
Ver oppmerksam på undringar.
Hugs det vesle frøet i bomull;
Røtene går ned og anlegget går opp og ingen veit eigentleg korleis eller kvifor,
men vi er alle slik.
Gullfisk og hamstrar og kvite mus og sjølv det vesle frøet i bomulla.
Alle døyr.
Det gjer vi også.
Og hugs det første ordet du lærte,
den største ordet av alt:
SJÅ!
Alt du treng å vete er der inne ein stad.
Den gylne regel og kjærleik og grunnleggjande sanitære forhold.
Økologi og politikk og likestilling og rett levesett.
Ta kva som helst av desse elementa og poler dei ekstra til vaksne vilkår
og bruk dei i familielivet ditt eller arbeidet ditt eller styresettet ditt eller verda di
og hald dei truverdig, klar og fast.
Tenk korleis verda ville ha vore om vi alle – heile verda – hadde frukt og mjølk klokka tre kvar ettermiddag
og deretter lagt oss ned saman med teppa våre for ein lur.
Eller om alle regjeringar hadde ein grunnleggjande politikk om alltid å setje ting attende der dei fann dei,
og å rydde opp i eige rot.
Same kva, det er fortsatt sant, uansett kor gamal du er …
når du går ut i verda, er det best å halde kvarandre i hendene og halde saman.

“All I really need to know”
av Robert Fulghum
fritt omsett av Ellen Dahl

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *